Tranen

Is het normaal dat je tranen in je ogen krijgt van het eerste rapport van je oudste zoontje? Gisteren zat zijn allereerste rapport in zijn boekentas. In leefscholen werken ze met woordrapporten. Per periode van het schooljaar worden bepaalde facetten beoordeeld. Aangezien grote kleine man pas gestart is na de paasvakantie kregen we enkel informatie over de eerste fase, zijn “welbevinden, betrokkenheid en functioneren in groep”. Allemaal zonnetjes, behalve voor “afscheid nemen”. Daar staat een grote donderwolk naast, want ook bij hem blijft ’s morgens afscheid nemen een grote ramp …

Het was echter het tekstje van zijn begeleidster Lotte dat me waterige ogen bezorgde. Het is sowieso speciaal om je kind te lezen door de ogen van iemand anders. Iemand die er minstens evenveel (als het niet meer is) tijd mee doorbrengt als jezelf. Als die ogen je kind dan ook nog eens zo juist en herkenbaar in een positief tekstje gieten, dan doet dat iets met mijn week moederhart.

4 gedachten over “Tranen

  1. Klinkt eigenlijk wel leuk, zo’n rapport! Zou wellicht ook ontroerd zijn bij zo’n tekstje.
    En dat afscheid… dat zal wel es beteren zeker? We zijn alvast hoopvol voor september. 🙂

    Like

    • @ Ysabje: Het overviel mij keihard. We stonden op de parking van den delhaize te wachten tot de stortbui over was, toen ik plots zag dat er een rapport in z’n boekentas zat. Zat ik daar in de auto op die parking te bleiten met dat tekstje :-), gelukkig niet te vergelijken met de stortbui 🙂

      Like

  2. Pingback: Woordrapport « Ineken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: