Grijsgedraaide madammen

Ik moet ongeveer vijftien geweest zijn, toen ik omver geblazen werd door Tori Amos. Little Earthquakes kan ik van voor naar achter meezingen, en omgekeerd. Vijf jaar later ontdekte ik Heather Nova. Op kot in Brussel ben ik vele avonden in slaap gevallen met Oyster op de achtergrond. En toen kwam PJ Harvey. Stories of the City, Stories of the Sea is zonder twijfel de cd die het meest weerklonk in mijn studio op het Casinopleintje in Gent.

Het was lang geleden, maar ik denk dat ik er terug eentje ontdekt heb die in de categorie grijsgedraaide madammen zal terechtkomen. Ze beschrijft het zelf zo: “I want my music to sound like throwing yourself out of a tree, or off a tall building, or as if you’re being sucked down into the ocean and you can’t breathe.” Awel, ze heeft dat goed beschreven, die Florence + The Machine.

3 gedachten over “Grijsgedraaide madammen

  1. Het was weer een tijdje geleden dat ik tijd had gemaakt om te genieten van jouw blog, echt mooie woorden voor jouw meme en volledig eens met je muziekkeuze. Ik was eveneens rond mijn 15de zo ‘geraakt’ door Tori Amos en dankzij jou heb ik nu weer zo’n bijzonder liedje ontdekt. Tot dinsdag:-)

    Like

  2. Wat een stem hé!! 🙂 Ik heb (nog) geen cd’s van Florence + The Machine, maar YouTube en Spotify staan hier quasi altijd op voor hun 🙂 Never let me go is één van mijn favoriete nummers, Heavy in your arms vind ik ook heel goed.

    Like

  3. Pingback: Dinsdag Cultuurdag « Ineken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: