Een overlopend hart

Mijn hart voelen overlopen. Alleen zij slagen er in. Zo met hun tweetjes.

Ik geef toe, soms van ontsteltenis. Het overkomt me dat ik één milliseconde zeker weet dat ze niet van mij kunnen zijn. Vrijdag nog, toen ze plots roetzwart voor me stonden, nadat ze beslist hadden de binnenkant van de (gelukkig reeds afgekoelde) uitlaat met deskundige handjes aan een controle te onderwerpen. Mijn meisjesbrein kan er niet bij.

Maar het hart loopt vooral over van heftige liefde.

Bij de aanblik van de blonde krullen van de ene, of de donkere puppy-ogen van de andere, bij het voelen van terloopse handjes op mijn arm, of kronkelende lijfjes op zoek naar maximaal huidcontact, bij het horen van een bulderlach tijdens kietelbeurten, bij het afluisteren van gesprekjes tussen broertjes, bij het zien van die opengesperde oogjes terwijl hun favoriete verhaal voor de 236ste keer wordt voorgelezen, …

Dan gutst het met grote teugen over de rand van mijn hart. Die onvoorwaardelijke, grenzeloze liefde.

Jef en TuurJef en Tuur

9 gedachten over “Een overlopend hart

  1. ’t zijn kleine, lieve deugenietjes! Zaterdag mocht ik twee brave kleine sloeberkes entertainen en daarna in bed stoppen! Hopelijk hebben ze een goede nacht gehad! xxx

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: